کار معلم و مربیان هنرمند این است که با فعالیت های زنده و پویا و با  ایجاد لحظه های نشاط آور مفاهیم را به فراگیران عرضه کنند، نه آنکه به عنوان یک وظیفه مکانیکی ، بدون تحریک اشتیاق دانش آموز و بدون نوآوری و خلاقیت ، تنها به صورت یک جانبه و مستقیم مطالب را ارائه کنند. چون ذهن دانش آموز نباید صرفاً مکانی برای انباشتن اطلاعات و محتویات کتاب باشد ، بلکه باید به رشد همه جانبه دانش آموز بیش از هر چیز بها داده شود . فراگرفتن علوم با نشستن بر روي نيمكت مدرسه و گوش دادن به سخنان معلم ميسر نيست شايد آموزش صرف صورت گيرد اما در آموزش واقعي بايد دانش آموز از كلاس بيرون بيايد و وارد زندگي و اجتماع شود.

 فراهم نمودن این فرصت برای دانش آموز باعث می شود تا ذهن فراگیر را بر انگیزاند و او را به سوال و کنجکاوی کشانده، محرّک فکر، جهت دستیابی به نو آوری و خلاقیت شود.

همچنین در مدرسه طوري برنامه ريزي شود كه معلم ودانش آموز انديشه خلاق خودرا به كار ببندند و مهارت هايي مانند تفكر حل مسئله وتصميم گيري را كسب كنند. دانش آموز را باید آموزش داد تا مهارت و دانش را بياموزد نه آنكه چيزي را به او القاء كرد.هدف ، پرورش استعدادهاست.